شعر گیلکی (سیاهگل گیلان)
بدِئم گو که، نمازه تی‌شه بوخُون
نماز بوخُون، نماز سُتينِ[1] دينه
نماز نبی، دين تی‌شی بی‌سُتينه
خومس و زکاته، تی‌شينه با هدی
تا که خودا تی ماله برکت بدی
اگه بوتُونی، نمازِ شُوْ بوخُونی
به زندگی، هرگی تو در نومُونی
اگه بهشت خايی، عبادت بوکون
فرموده‌يه خودا اطاعت بوکون
مردومِ ماله، مردومِ مال بودُون
نزن هچی هيچ‌کسه زخمِ زبُون
مردومِ حق، مردومِ شی، تی‌شی تی
دپرکسم، بيدارابُوم، ها؟ چی‌چی؟
پس امی حقّه کی ئيشُون خور دَرَد
ثروتِ ايرانه همهٰ بور دَرَد
نُوْنه امی دهنِ جی وَيْتَرَد[2]
موردال‌خورُوْن، زبيل زبيل هَيْتَرَد[3]
ئوشُونی کی ئی پا بناد ئو پا سر
پول، پولِ سر بناد، کولا، کولا سر
خُوْنه ئيشُونِ شی، بوشو ابرِ تيک
آنی بوخوردد، بوخوتد، بوبود خيک
ئيشُون، همه نمازِ شُوْ بوخوندد؟!
نصفِ شُوْه، خودا خودا دوخوندد؟!
ئين همه چی، ئيشُونِ قسمت بوبو
شريفکِ قسمت‌ام، فلاکت بوبو؟!
صوب تا غوروب، وُشتايی جُون کن درم
مُختاجِ ديگری، شک و شَندَرم
نمازِ يوميهٰ، می‌شی خُونمه
خوداره شوکر، نمازِکه دُونمه
می ديل دره نمازِ شوْ بوخُونم
نصفِ شُوْه خودا خودا دوخُونم
امّا، ده می عوصم و اَعضا بشکسهٰ
می دوته چوشمِ خارداری دشکسهٰ
کلِ شريفِیْ، خسته و مُونده بوخوت
درازا بو، عينهو کُنده، بوخوت
مَنَس[4] نمازِ نصفِ شوْ بوخُونی
با ئی‌جوری فلک‌زده بومُونی؟
ئونی کی نمازه راسی راسی خُونه
شريفِکِ بيچاره‌گی واسی خُونه
خو ثروت و خو زندگی واسی نيه
اگر ببی، بودُون کی راس‌راسی نيه!
پيغمبرِ خودا، خوره دوعا گود؟
تاريکی غارِ مين خوداخودا گود؟!
يا کی کلِ شريفِکِ واسی بو
فلک‌زده محرومِئکِ واسی بو
يتيمُونِ بی‌پدری واسی بو
بيچاره‌ئُونِ دربه‌دری واسی بو
که‌ره بوگوی آدم از ئی زمُوْنه
تومُون دَکَته ده امی کينُوْنه
کاسبی کادرد امی دينِ جی
چاپَسَرد،[5] من و ئون و ئينِ جی
چار کلمه گب زَنَده، صد تومُون
نه غمِ بيجار دارده، نه نوغُون
پيغمبرِ گرتهٰ ويگير[6] موسلمان
نکن پيرأنه از تنِ ضعيفان
جَهَندمِ آتشِ فيکره بکون
تی قبرِ مين، بالشِ فيکره بکون
لباسِ پيغمبرُونه وزای[7] تو
حرفُونِ پيغمبرُونه بزای تو
و ظاهرن حرفِ خوبی زا دری
امّا، خلافِ ئون عمل کا دری
تو کی دُونی ئو جؤرجؤرُون خور درد
ثروتِ ايرانه همهٰ بَر درد
ئی ظالمُون، شيطُونه بازی دده
من و توره هچی به بازی دده
اگه تُونی، ئوشُونِ سر داد بزن
می سَسِ عرقه هچی باد نزن
ظالمِ شمشيره چره وانئيری؟
شريفِکِ حقّه چره هنئيری؟
تنم حيساب داری ئيشُونِ همرهٰ
تی نُونه خور دری روغُونِ همرهٰ
کلِ شريفِیْ هنده ئيسا وشتايی
کشه دره هيزار جوری روسوايی
[1] ستون. [2] وَيْته درد : دارند می‌گيرند. [3] هَيْته درد : دارند می‌گيرند. معادل بيه‌پسی: گيفتن دريدی. معادل بيه‌پيشی: هيْته درن. [4] مَنِس : نمی‌توانست. معادل بيه‌پسی: نتانست. معادل بيه‌پيشی: مَنّئس. منِّسن به طور ذاتی يک فعل منفی (نتوانستن) است و صورت مثبت ندارد. [5] چاپَسه درد: دارند می‌چاپند. [6] بردار. معادل بيه‌پسی: ئوسان. معادل بيه‌پيشی: ويگير. ويگيتن(ويتن): برداشتن. [7] پوشيدی. معادل بيه‌پسی: دوکودن. معادل بيه‌پيشی: دکودن(دودن)، وزِئن.